قبل از خروج از موزه خوبست نظرى هم به اين انبانهاى چرمى بدوى بيندازيم كه با اشكال عجيبى خودنمائى ميكنند و در كمر آنها هم يك دايرهء چوبى است .
اين انبانها به شتربانان تركمان تعلق داشته است . تركمانان هنگام مسافرت در بيابانهاى لم يزرع يك سرويس چاىخورى چينى در ميان اين انبانهاى چرمى جاى داده و همراه مىبرند . آنها عقيده دارند كه اگر چاى در فنجانهاى پرنقشونگار كه با دست فرزندان كشور آسمانى درست شده صرف نشود طعم و لذتى ندارد .
خرابه شهر كوچك قديمى
در ده كيلومترى عشقآباد خرابههاى شهرى ديده مىشود كه به آنائو موسوم است . در اين خرابهها هنوز سردر باشكوه مسجدى موجود است ، جادهاى كه به طرف اين شهر خرابه ميرود در طول راهآهن واقع شده است . پس از خروج از كوچههاى عشقآباد و طى كردن مسافتى به اين شهر خراب ميرسيم كه بناهاى خشت و گلى قديمى آن در اثر باد و باران تپهاى تشكيل داده است ، اين شهر خراب در زمان تسلط ايرانيان بر اين ناحيه آباد بوده است .
منظرهء دهكدهء تركمانى
كمى دور تر از اين خرابهها دهكدهاى ديده مىشود كه تركمانان در آن منزل دارند . اين دهكده داراى كلبههاى متعددى است كه از چوب ساخته شده و ميتوان آنها را در موقع لزوم مانند چادر بجاى ديگر منتقل نمود . تير مركزى داراى يك اسكلت بدوى است كه چوب و تخته آن را ميتوان به سهولت برچيد . ديوار اين كلبهها نيز با تختههاى چوبى قابل انتقال درست شده است . سقف كلبه را هم با قطعات نمد ضخيم پوشيدهاند تا اشعه و حرارت آفتاب نتواند در آن نفوذ نمايد . در تابستان اطراف كلبهها را با گليم يا نمد ميپوشانند تا عابرين نتوانند درون آن را ببينند ولى در زمستان پوشش مخصوصى به كار مىبرند كه به كشمه موسوم است ، در داخل هم دورادور كلبه را با كناره فرشهائى پوشانيدهاند كه 15 الى 18 متر طول دارد اين كنارهها ، هم بجاى زينت به كار ميرود و هم از ورود حشرات و خزندگان بدرون كلبه جلوگيرى مينمايد ، تركمانان اين كلبهها را يورت مينامند . ساختن اين نوع كلبه از زمانهاى بسيار دور در ميان طوايف صحرانشين معمول بوده است زيرا كه در نزديكى