ساختن خانه
در ايران مقاطعهكارى مانند اروپا وجود ندارد و در موقع ساختن عمارت بايد بمعماران رجوع نمايند . معمار هم بمحض اينكه مشغول ساختمان شد پيوسته در فكر پيدا كردن راه مداخل است ، با تهيهكنندگان مصالح ميسازد و مبلغى از آنها ميگيرد و مبلغى هم روزانه از بناها و كارگرانى كه به كار ميگمارد ميگيرد . غالبا صاحب ساختمان براى اينكه از دزدى او جلوگيرى كند مباشرى تعيين مىكند كه بر امور ساختمانى نظارت داشته باشد اما غالبا معمار با مباشر هم ساخته و هردو بهمدستى يكديگر مشغول اختلاس ميشوند .
تهيه مصالح هم زحمتى دارد زيرا كه مقدار آن كم و بهاى آن هم بىترتيب است و نرخ ثابتى ندارد ، غالبا مصالح را در زمستان كه ارزانتر است تهيه ميكنند و در تابستان به كار مىبرند . براى اينكه معمار استفادهء بيشترى بكند در ساختن عمارت شتابى ندارد و كارهاى ساختمانى بكندى صورت ميگيرند . بنا و كارگر همه مطيع استاد معمار هستند و بايد بدستور او كار كنند .
كاخ ميسيون فرانسه در سال 1848 ( نقاشى ژول نورنس متعلق به كتابخانه مدرسهء هنرهاى زيبا )