سبك همدانى
در همدان بيشتر پشم شتر را با رنگ طبيعى به كار مىبرند ، اين پشمهاى سفيد و سياه و زرد و خرمائى و غيره را تركيب كرده و نقشههاى مطلوبى در فرش بوجود ميآورند . در قديم تاروپود اين فرشها نخهاى پشمى بودند ولى اكنون تارهاى پنبهاى نيز به كار مىبرند . در زمينهء اين فرشها گلهاى كوچك متصل بهم ديده ميشوند و گاهى هم زمينه را با پشم سفيد ميبافند تا گلها به شكل برجستهاى نمايش داشته باشند . كثرت پشمهاى سفيد مايل بزردى از علامات مشخصه فرشهاى همدانى است .
سبك شيرازى
فرشهاى شيرازى هم با نقشههاى جالب توجهى بافته ميشوند و در خوبى شهرت دارند ، تاروپود آنها پشم خالص است ، اين فرشها جلوهء خاصى دارند و مثل اين است كه بافندگان آنها از رنگهاى مواج شرابى كه در ظرف بلورى باشد و ميوههائى كه كاملا رسيده باشند و همچنين از رنگ جذاب برگهاى سياه و طلائى پائيزى ملهم شده باشند .
استادان هنرمند شيرازى توانستهاند پروبال پرندگان و درخشندگى جواهرات گرانبها را در فرش تجسم دهند . آنها سبكهاى اصفهانى و كرمانى را پيروى كردهاند ولى نقشههاى مخصوصى هم دارند كه از ابتكارات خود آنها محسوب مىشود و غالبا گلهاى سرخى را كه كاملا شكفته شده باشند يا شكل حيوانى را نمايش ميدهند .
زمينهء اين فرشها رنگ آبى باشكوهى دارد كه از مدالها و برگ خرما زينت يافته است .
علاوه بر مراكز مهم فوق الذكر در شهرها و ايالات ديگر هم كه تابع اصول معينى نيستند و مخصوصا مقيد هستند كه از روى نقشههاى قديمى كار كنند فرشبافى شيوع پيدا كرده است . اين نوع فرشبافى در تبريز و سلطانآباد و تهران و كاشان و مشهد و اردبيل و كرمانشاه و ناحيه ورامين و غيره شروع شده است . در تبريز و سلطانآباد صنعت فرشبافى توسعهء فوقالعادهاى پيدا كرده است ، مخصوصا در تبريز فرشهاى بسيار عالى بافته مىشود و مدلهاى قديمى را به طرز شايسته و جالب توجهى به عمل ميآورند و كارخانه هاى متعددى داير شده كه در آنها تقريبا 10000 نفر كارگر مشغول بافتن فرش هستند