مخصوصا نماز بايد در روى فرش انجام يابد .
تعيين تاريخ دقيق پيدايش فرش در ايران مشكل است و نميتوان بطور يقين در اين باب اظهار عقيده كرد ، همينقدر مسلم است كه در دورهء سلطنت ساسانيان اين صنعت توسعه يافته و پس از آنكه ايران بدست اعراب افتاد فرشبافى رونقى پيدا كرده و روزبروز اين صنعت رو بكمال رفته است .
شاه عباس صفوى در قرن شانزدهم براى پيشرفت اين صنعت اقداماتى كرد و مكتب مخصوصى در اصفهان داير نمود تا بافندگان تعليمات لازم را فراگيرند .
دهقان مشهدى با خانوادهء خود
مواد اوليه
براى بافتن فرش پشم گوسفند و موى بز و پشم شتر و ابريشم و پنبه و الياف كتان و شاهدانه را به كار مىبرند . موى بز براى بافتن فرشهاى نفيس و گرانبها استعمال مىشود زيرا كه از پشم ميش و قوچ براقتر و لطيف تر است و مانند ابريشم درخشندگى و جلوه دارد .