زپق را زياده مىتوان كرد تا شش مثقال و تصرفات ديكر نيز در ادويه اين مرهم هميشه مىفرمودهاند و بعضى دواها زياده و بعضى كم نمودهاند و ديكر تصرفات بحسب بعضى اعراض مثل اينكه اكر در جوششها و قروح اتشك خاصه جوشش كرم استعمال مىكردند سفيداب توتيا سنجرف مردارسنك از هركدام دو مثقال اضافه مىنمودند و بعضى از صموغ مثل حلتيث و عاقر قرحا و حب القار و جندرامى انداختند و روغن زيت زيت انفاق مىكردند بلكه اكتفا بروغن زيت و روغن كل مىنمودند و در اوجاع مفاصل سفيداب و غيره نمىكردند و سورنجان و قسط و مغاث و بوزيدان البته مىكردند و در صاحب مزاج سرد صموغ و حسب المقار و غيره را بالتمام داخل مىكردند و خيرى نمىانداختند و روغن زيت را زيت كهنه مىكردند و در دار الثعلب لادن و مانند آن اضافه مىنمودند و در عوض بعضى روغنها روغن مورد مىكردند و امثال اين
ضياء العيون ( فارسي ) — صفحه 228
پدیدآورندگان: محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
ص۲۲۸