( 1 )
اهالى مدينه بدون سلاح شب را به صبح نمىرسانند
قرنهاى متمادى پيش از اسلام يثرب صحنه جنگهاى داخلى بود و همواره در حالتى از آشوب و تشنج به سر مىبرد . پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله زمانى به رسالت مبعوث شد كه مردم مدينه در هيچ لحظهاى از شبانه روز سلاح خود را بر زمين نمىگذاشتند . « 1 »
انسان عرب در قبال قضاياى خونخواهى ، جنگ و جدال و دوستى و دشمنى حالات ، مفاهيم و حساسيتهاى خاص خود را داشت و در همين زمان با قساوت و خشونت طبيعت و نيز گونههاى ديگرى از خطرات مواجه بود .
حال چگونه مىتوان تصور كرد كه مرد عرب با احتمالات ترسناك فراوانى كه از همه طرف او را در برگرفته ، در حالتى از گشايش و آسايش خاطر زندگى كند خانهاش را بدون در رها كند به اين اعتماد كه شب هنگام مسلّح است ؛ سلاحى كه وقتى عرب مدينه در خواب عميق فرو رفته و از آنچه در اطرافش هست و از اتفاقاتى كه پيرامونش روى مىدهد كاملا بىخبر است ، نمىتواند از او دفاع كند . خصوصا آنگاه كه دشمنى بين دو قبيله يا دو گروه باشد كه در يك شهر زندگى مىكنند ، مثل اوس و خزرج ، يا يكى يا هر دو با يهوديان بنى نضير و بنى قينقاع و بنى قريظه .
( 2 ) در اين فصل بخشى از متون را مىآوريم كه دال بر وجود درهاى قابل باز و بسته شدن و داراى لنگههاى تك يا متعدد و ساخته شده از چوب عرعر يا ساج ، كه
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، ج 19 ، صص 8 - 10 ؛ اعلام الورى ، ص 55 .