آنچه در بالا بدان اشاره كرديم ، از محالات است و تحت هيچ شرايطى نمىتوان پذيرفت كه پيغمبر ( ص ) چنين واژههايى را به كار برده باشد .
از سوى ديگر چرا فقط محمّد ( ص ) ، يتيم ناميده شود ؟ در حالى كه وقتى عبد المطلب از دنيا رفت ، فرزندانش ، عبّاس و حمزه كودكان خردسالى بودند كه به سنّ بلوغ نرسيده بودند . « 1 »
ظاهرا اين سخن ، ساختهء دشمنان دين ، يا اهل كتاب يا اذناب امويان است كه همواره مىكوشيدند به گونهاى از منزلت و شأن رسول اكرم ( ص ) بكاهند .
شايد درست آن باشد كه اين سخن را زنان قريش بر زبان رانده باشند . ما ، در اين باره به هنگام سخن از ازدواجهاى قبلى خديجه و نادرستى آن ، بحث خواهيم كرد .
همين طور مطالب زير هم دروغ است كه مىگويد : عموى خديجه نمىپذيرفت كه با محمّد ، يتيم ابو طالب ازدواج كند . « 2 » از اين رو خديجه حيلهاى انديشيد و به او شراب نوشانيد تا در حالت مستى او را به ازدواج محمّد ( ص ) درآورد ، و چون به هوش آمد ، خود را در مقابل كار انجام شده ديد و به ناچار پذيرفت !
يا اين سخن كه مىگويد : محمّد ( ص ) پيش از ازدواج بر خديجه وارد شد .
خديجه دست او را گرفت و به سينهء خود چسبانيد . « 3 » اين سخنان و گفتههايى از اين دست با اخلاق و سجاياى والاى پيامبر اكرم ( ص ) و سيرهء آن حضرت ، كاملا ناسازگار است و قطعا دروغ . هدف از طرح چنين مطالبى ، كاستن از منزلت و فضايل آن گرامى است .
هامش
( 1 ) . اين ديدگاه علّامه سيد مهدى روحانى ( ره ) است .
( 2 ) . سيره حلبى ، 1 / 138 ؛ مسند احمد ، 1 / 312 ؛ مجمع الزوائد ، 9 / 220 .
( 3 ) . سيره حلبى ، 1 / 140 .