بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — Page 256
پس از فوت من ، از ميان خاندانم ، تو اوّلين كسى هستى كه به من مىپيوندى ، و فاطمه عليها السّلام با شنيدن اين حرف غمگين شد ، سپس رسول خدا فرمود : آيا راضى نيستى كه بزرگ و سرور زنان بهشت باشى ؟ و حضرت فاطمه با شنيدن اين سخن خشنود گرديده و تبسّم نمود . بيان : « وجم » يعنى سكوت غم آلود . [ متن عربى ] 110 / 40 - المناقب « 1 » ( 1 ) مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ص 370 الشَّعْبِيُّ عَن مَسْرُوق عَن عَائِشَةَ قَالَت أَسَرَّ النَّبِيُّ ص إِلَى فَاطِمَةَ شَيْئاً فَضَحِكَت فَسَأَلْتُهَا فَقَالَت قَال لِي أَ لَا تَرْضَيْن أَن تَكُونِي سَيِّدَةَ نِسَاءِ أَهْل الْجَنَّةِ أَوْ نِسَاءِ أُمَّتِي « 2 » ( 2 ) تعداد كمى از مصادر و مدارك آن را در پاورقى حديث شمارهء 106 بيان كردهام . ترجمه : عايشه گفته است : روزى پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در گوش فاطمه عليها السّلام چيزى گفت و فاطمه خنديد ، من در بارهء علّت آن از وى سؤال كردم ، گفت : پيامبر به من گفت : آيا راضى مىشوى به اينكه سرور زنان بهشت يا سرور زنان امّت من باشى ؟ [ متن عربى ] 111 . . . - المناقب : « 3 » ( 3 ) مناقب ابن شهر آشوب ، ج 3 ص 370 و 371 حِلْيَةُ الْأَوْلِيَاءِ « 4 » ( 4 ) حلية الاولياء ، ج 2 ص 42 وَ كِتَاب الشِّيرَازِيِّ رَوَى عِمْرَان بْن حُصَيْن وَ جَابِرُ بْن سَمُرَةَ أَن النَّبِيَّ ص دَخَل عَلَى فَاطِمَةَ فَقَال كَيْف تَجِدِينَك يَا بُنَيَّةِ قَالَت إِنِّي لَوَجِعَةٌ وَ إِنَّه لَيَزِيدُنِي أَنَّه مَا لِي طَعَام آكُلُه قَال يَا بُنَيَّةِ أَ مَا تَرْضَيْن أَنَّك سَيِّدَةُ نِسَاءِ الْعَالَمِين قَالَت يَا أَبَت فَأَيْن مَرْيَم بِنْت عِمْرَان قَال تِلْك سَيِّدَةُ نِسَاءِ عَالَمِهَا وَ إِنَّك سَيِّدَةُ نِسَاءِ عَالَمِك أَم وَ اللَّه زَوَّجْتُك سَيِّداً فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ « 5 » ( 5 ) و مراجعه شود به : - امالى شيخ صدوق ، ص 393 ، 394 شمارهء 18 بحار الانوار ، ج 39 ص 278 - بحار الانوار ، ج 43 ص 78 .