« نسخ مورد استناد در تصحيح اين رساله »
در تصحيح اين رساله از چهار نسخه استفاده شد و اصح را متن قرار داديم و اختلاف نسخ را در پانويس آورديم :
1 - نخست نسخهاى بود كه در ضمن مجموعهء كتاب انهار جاريه آمده و در سال 1346 هجرى قمرى بدست حضرت وحيد الاوليا قدس سره - صاحب چاپخانهء احمدى شيراز - به چاپ رسيده است كه در حدّ خود نسخهء مصحّحى بود ، و رمز و علامت اختصار آن را « و » مشخص كرديم .
2 - دوم نسخهاى بود كه در حاشيهء كتاب مبدأ و معاد ملاصدرا در سال 1314 هجرى قمرى در تهران بچاپ رسيده است ، گو اينكه كاتب و ناشر كتاب ، اين رساله را به ملاصدرا نسبت دادهاند ، ولى از نظر صحت ، دست كمى از نسخهء چاپ شيراز نداشته و در برخى موارد ، اصح از آن هم بود ، و رمز و علامت اختصار آن را « ط » مشخص كرديم .
3 - سوم نسخهء خطى شمارهء 3939 مجلس شوراى اسلامى - شماره يك - است كه نسخهء خوبى است ولى سقطات فراوانى دارد ، و رمز و علامت اختصار آن را « م » مشخص كرديم .
4 - چهارم نسخهء خطى شماره 4250 كتابخانهء ملى ملك ( آستان قدس رضوى ) است كه تاريخ كتابت آن 907 هجرى و كاتبش . . .
هامش
- خوددارى كرده و تفصيل آن را به كتب تدوين يافتهء در اين باب احاله مىنمائيم ، و ناگفته نماند كه در ترتيب و تنظيم اين شرح حال از كتاب روضات الجنان و جنّات الجنان درويش حسين كربلايى تبريزى كه در قرن دهم هجرى قمرى تدوين يافته ، و نيز برخى از رسايل خود ايشان برگزيده و تلخيص شده است .