و كسى كه به قصد زيارت من بيايد ، شفاعت كردن من از او ، بر من واجب است .
و كسى كه شفاعت من براى او واجب شد ، بهشت بر او واجب مىشود .
و كسى كه در يكى از حرمين مكّه و مدينه از دنيا برود ، او را به معرض سؤال و جواب نمىآورند ، و مورد حساب قرار نمىدهند . و او در زمرهء مهاجرين به سوى خداوند ، مىميرد . و در روز قيامت با اصحاب بدر محشور مىشود « 1 » .
هامش
( 1 ) حديث 3157 ، ج 2 ، ص 565 .
اين حديث را علّامهء مجلسى در بحار الانوار ، ج 100 ، ص 140 به نقل از علل الشرائع و كامل الزّيارات نيز آورده است .