خداوند عزّ و جلّ وحى فرستاد كه :
اى موسى ! تو آنها را نخواهى ديد ، زيرا كه اين زمان ، زمان ظهور آنها نيست . اما به زودى ايشان را در بهشت و جنات عدن و فردوس ، در حضور محمد صلوات اللَّه عليه و آله مىبينى كه در ميان نعمتهاى آن مىگردند ؛ و از خيرات آن ، متنعّم هستند .
آيا دوست دارى كلامشان را به گوش تو برسانم ؟
موسى عرض كرد : بلى . اى معبود من ! آنگاه خداى عزّ و جلّ فرمود :
در پيشگاه من در كمال ادب بايست ، مانند ايستادن بندهء ذليل در پيشگاه پادشاه جليل .
حضرت موسى عليه السلام چنين كرد .
در اين حال خداى ما ( عزّ و جلّ ) ندا داد كه :
اى امت محمد ! همگى ايشان . . . ، پاسخ گفتند :
« لبّيك ، اللهم لبيك ، لبيك لا شريك لك لبيك ، ان الحمد و النعمة لك و الملك ، لا شريك لك لبيك »
گلچين صدوق ( گزيده من لا يحضره الفقيه ) ( فارسى ) — صفحة 86
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٨٦