تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گلچين صدوق ( گزيده من لا يحضره الفقيه ) ( فارسى ) — صفحة 183

مساهمون:

ص١٨٣

77 جزيه

امام على بن موسى الرضا عليه السلام فرمود : قبيلهء بنى تغلب ، از اداى جزيه « 1 » ابا داشتند ، از عمر خواستند كه ايشان را از دادن جزيه معاف كند . چون عمر از آن بيم داشت كه آن قبيله به دولت روم بپيوندند ، با ايشان مصالحه كرد كه جزيه ندهند . ولى زكاتشان مضاعف شود . ايشان نيز به اين كار راضى شدند . امام رضا عليه السّلام در ادامه فرمودند : حكم اين مصالحه برايشان نافذ است تا زمانى كه حق ظاهر گردد ( و حضرت مهدى عليه السّلام بر دشمنان غالب شود ) « 2 » .
هامش
( 1 ) در صدر اسلام ، مقدار پول و يا مقدار مال معينى را كه حاكم اسلامى معين مىكرد كه معتقدان به اديان آسمانى ديگر ( اهل كتاب ) به حكومت اسلامى بپردازند تا در زير پرچم حكومت اسلام در امنيت و آسايش زندگى كنند ، به اين پول و يا اين مال ، جزيه مىگفتند . ( 2 ) حديث 1611 ، ج 2 ، ص 29 .