دهند . پس از اتمام نماز خود ، براى جايگزينى ، نزد بقيهء اصحاب رفته و مواضع آنان را تحويل گرفته و با دشمن مقابله نمايند ، تا دستهء اول نيز بتوانند در ركعت دوم نماز پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله ، توفيق شركت در نماز جماعت را داشته باشند .
پيامبر اكرم نيز ، پس از اتمام ركعت اول نماز خود ، در ركعت دوم ، قرائت خود را طولانى نمود ، تا اصحاب بتوانند جايگزينى را انجام دهند و همهء ايشان در ركعت دوم به پيامبر اقتداء نمايند .
و ركعت اول نماز خود را به جماعت برگزار كنند و به فضيلت اقامهء نماز جماعت دست يابند . « 1 » و « 2 »
هامش
( 1 ) اين حديث و امثال آن اهميّت نماز را نشان مىدهد تا آنجا كه حتى در ميدان جنگ بايد نماز اقامه گردد ، البتّه با شرايط و كيفيّت خاصّ خود كه آن را نماز « خوف » مىنامند .
( 2 ) حديث 1334 ، ج 1 ، ص 460 .