تخطي إلى المحتوى الرئيسي

گلچين صدوق ( گزيده من لا يحضره الفقيه ) ( فارسى ) — صفحة 166

مساهمون:

ص١٦٦

63 اهميّت اقامهء نماز

امير المؤمنين على عليه السلام فرمودند : روزى رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلّم ، بر مردى از انصار كه بدنش از شدّت بيمارى متورّم شده بود ، وارد شد . آن مرد به پيامبر عرض كرد : اى پيامبر خدا ! من با اين وضع چگونه نماز بخوانم ؟ آن حضرت به اطرافيان بيمار فرمودند : اگر مىتوانيد او را بنشانيد ، تا نماز خود را به جاى آورد . اگر باز هم نمىتواند ، بدن او را به حالت درازكش ، رو به قبله كنيد و دستور دهيد با سر خود اشاره كند ، و سجود را در اشاره كردن پست‌تر از ركوع بجا آورد « 1 » . اگر خود از قرائت كردن نيز ناتوان است ، شما نزد او قرائت كنيد و به گوش او برسانيد تا بشنود « 2 » .
هامش
( 1 ) يعنى در هنگام اشاره كردن ركوع ، سر را كمتر از اشارهء سجود ، خم كند . ( 2 ) حديث 1038 ، ج 1 ، ص 362 .
گلچين صدوق ( گزيده من لا يحضره الفقيه ) ( فارسى ) — صفحة 166 | الشيخ الصدوق / محمد حسين صفاخواه