فصل چهارم فرقههاى شيعه و موضعگيرى آنان نسبت به برپايى دولت عباسى
ابو العباس سفاح اولين خليفه عباسى
ابراهيم ، امام عباسى ، در زندان آخرين خليفه اموى ، مروان بن محمد ، در شهر حران از دنيا رفت . برادران او ابو العباس و ابو جعفر منصور چون ترسيدند كه به سرنوشت او دچار شوند ، با گروهى از بنى عباس به كوفه آمدند ، « كه عدهاى از شيعيانشان ، مثل ابو سلمه حفص بن سليمان خلال كه از بزرگان شيعيان كوفه بود ، در آن شهر حضور داشتند . » « 1 »
بيعت گرفتن براى ابو العباس به عنوان اولين خليفه دولت عباسى در 12 ربيع الاول سال 132 ق صورت گرفت و پرچمهاى سياه به نشانه خلافت عباسيان ظاهر شد . اما واكنش شيعيان علوى به خلافت ابو العباس چه بود و خليفه عباسى چه رفتارى با ايشان داشت ؟
ابو العباس خلافت خود را با خطبهاى كه بر منبر مسجد كوفه خواند ، آغاز كرد . پس از او عمويش ، داوود بن على خطبهاى ديگر خواند . ما به تحليل اين دو خطبه مىپردازيم و به بعضى از عبارتهاى آن ، كه سياست عباسيان را نسبت به شيعيان علوى بيان مىكند ، اشاره مىكنيم .
هامش
( 1 ) . ابن طباطبا ، الفخرى فى الآداب السلطانيه ، ص 130 . دينورى نيز ابو سلمه را از بزرگان شيعه مىداند .
( الأخبار الطوال ، ص 336 )