تهمتها و دروغ پردازىها در كتاب « لله ثم للتاريخ » ( فارسى ) — صفحه 143

فرموده : ( وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً وَ بِذِي الْقُرْبى ) كه مراد آيه اول ، پدران و مادران قوم بنىاسرائيل و خويشاوندان آنهاست كه پيش از آن با صراحت ذكر شده‌اند ، و مراد آيه دوم پدر و مادر و خويشاوندانِ مرجع ضمير در ( وَ اعْبُدُوا ) * و ( لا تُشْرِكُوا ) * است كه مؤمنانِ اين امتند . و اكنون كه اين معنى ثابت شد مىگوئيم : « هنگامى كه خداوند در آيه خمس مىفرمايد : ( وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى ) بناچار بايد مراد از « ذىالقربى » در اينجا ، خويشاوندان رسول خدا ( ص ) باشند كه نامش پيش از آن ، بدون فاصله ، ذكر شده است ؛ و اگر چنين نيست ، پس مراد خدا از « ذىالقربى » در اينجا چه كسانى هستند ؟ ! همچنين است حال « ذىالقربى » در آيهء 7 سورهء حَشْر كه مىفرمايد : ( ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى ) « آنچه را كه خداوند از اهل اين آباديها به رسولش بازگردانيد ، از آنِ خدا و رسول و خويشاوندان است » كه مراد از آن ، خويشاوندانِ رسول خداست كه نام او پيش از آن با صراحت بيان شده است . و نيز ، مراد از « قربى » در آيه 23 سورهء شُورى كه مىفرمايد : ( قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ) : « بگو : من هيچ مزدى از شما نمىخواهم جز مودّت خويشاوندان » مراد از آن ، خويشاوندانِ ضميرِ فاعل در ( أسألكم ) است كه همان رسول خدا ( ص ) است . « 1 »