« فئ » در لغت به معناى « رجوع و بازگشت » است ؛ چنان كه به بازگشت سايه پس از زوال خورشيد « فَئ » گفته مىشود . و « فَئ » در شرع اسلام ، چنان كه در لسال‌العرب آمده به معناى : « اموال كفار است كه بدون جنگ به دست آمده » و : « اموالى است كه خداوند متعال به اهل دين خود بازگردانيده ، از اموال مخالفان دين كه بدون جنگ فراهم آمده ، يا از راه جلاى وطن و تخليه آن براى مسلمانان ، يا از راه مصالحه و پرداخت « جزيه » كه به وسيله آن فِدا مىدهند و خون خود را حفظ مىكنند [ و در پناه اسلام در مىآيند ] كه اين مال همان « فَئ » است » . « 2 » خداوند در سوره حشر / 7 مىفرمايد : ( ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ ) يعنى : « و آنچه را كه خدا از اهل آن قريه‌ها به رسولش بازگردانيد ، از آنِ خدا و رسول و خويشاوندان او ، و يتيمان و مسكينان و در راه‌ماندگان است » .