إِنَّ كَثِيراً مِنَ الْخُلَطاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ قَلِيلٌ ما هُمْ وَ ظَنَّ داوُدُ أَنَّما فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَ خَرَّ راكِعاً وَ أَنابَ * فَغَفَرْنا لَهُ ذلِكَ وَ إِنَّ لَهُ عِنْدَنا لَزُلْفى وَ حُسْنَ مَآبٍ * يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ
. . . ؛ « 1 »
بر آنچه مىگويند شكيبا باش و بنده ما داود قدرتمند را به يادآور كه بسيار توّاب بود * ما كوهها را مسخر او ساختيم كه صبح و شب با وى تسبيح گويند * و پرندگان را كه همه به سوى او مىآمدند * حكومتش را استوار كرديم و حكمت و علم قضاوتش داديم * آيا خبر آن مخاصمهكنندگان به تو رسيد ؟ آنگاه كه بر بالاى محراب رفتند ؟ * گاهى كه بر داود وارد شدند و چون از آنان ترسيد گفتند : نترس ! ما دو نفر شاكى هستيم كه يكى از ما بر ديگرى ستم كرده ، پس ، ميان ما به حق قضاوت كن و منحرف مشو ، و ما را به راه راست هدايت كن * اين برادر من است و نود و نه ميش دارد ، و من تنها يك ميش دارم . مىگويد آن را هم به من بسپار و در سخن با من درشتى مىكند ! * [ داود ] گفت : او به تو ستم كرده كه مىخواهد ميش تو را به ميشهايش بيفزايد ، و راستى كه بسيارى از شريكان بر يكديگر ستم مىكنند مگر آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته مىنمايند كه اندكند . و داود دانست كه ما امتحانش كرديم . پس ، از پروردگارش بخشايش خواست و به ركوع افتاد و به زارى پرداخت * ما آن را بر او بخشوديم كه وى را نزد ما مقامى بلند و فرجامى نيكوست * [ و گفتيم : ] اى داود ! ما تو را در زمين خليفه و جانشين قرار داديم . پس ، ميان مردم به حق قضاوت كن . . . .
1 . روايت وهب بن منبّه
طبرى در تأويل و معناى اين آيات از وهب بن منبه روايت كند كه گويد :
« هنگامى كه بنىاسرائيل تحت رهبرى داود گرد آمدند ، خداوند زبور را بر وى نازل فرمود و فن آهنگرىاش بياموخت و آهن را رام دست او كرد ، و كوهها و پرندگان را فرمود تا همراه وى تسبيح گويند . و خداوند - چنان كه مىگويند - هيچ كس را صوتى چون
هامش
( 1 ) . سوره ص ، آيات 17 - 26 .