است كه به ادّله شرعى : « كتاب و سنت » يعنى : « قرآن و حديث » گفته مىشود . « 1 »
دوم - بدعت :
بِدع در لغت به معناى : « امر تازه و نوظهور » است ؛ « 2 » و بدعت در دين يعنى : « نسبت دادن قول و فعلِ اختراعى و ساختگى به صاحب شريعت » . « 3 »
سنت از مصادر و مدارك شريعت اسلامى است .
سنت رسول خدا ( ص ) بدان خاطر از مدارك شريعت اسلامى است كه خداوند متعال در سوره حشر / 7 فرموده :
( وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا )
« آنچه را كه رسول خدا براى شما آورده بگيريد . و از آنچه نهىتان كرده بازايستيد . »
و در سوره نجم / 3 فرموده : ( وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى . إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى )
« او [ / پيامبر ] هرگز از هواى نفس سخن نمىگويد . آنچه مىگويد چيزى جز وحيى كه بر او نازل مىشود نيست » .
و در سوره احزاب / 21 فرموده :
( لَقَدْ كانَ لَكُمْ في رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِمَنْ كانَ يَرْجُوا اللَّهَ وَ الْيَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثيرا ) .
« همانا رسول خدا براى شما اسوه و الگوى نيكويى است ؛ براى كسى كه اميد به خدا و روز واپسين دارد و خدا را بسيار ياد مىكند » .
و در سوره آل عمران / 31 فرموده :
هامش
( 1 ) . نهاية اللغة ، ماده « سنن » .
( 2 ) . المعجم الوسيط ، ماده « بدع » .
( 3 ) . مفردات راغب ، ماده « بدع » . .