نما تا مردم بشنوند ! .
آنگاه امام حسن عليه السّلام بالاى منبر رفت ، حمد و ثناى خدا را بجاى آورد ، مردم را يادآور نعمتهاى خدا كرد و فرمود : أيّها الناس حقّا كه امير المؤمنين على عليه السّلام باب حطّهء بنى اسرائيل است « 1 » هر كس داخل آن شود در امان خواهد بود ، على عليه السّلام نظير كشتى نوح است ، كسى كه خود را به آن برساند نجات خواهد يافت و كسى كه تخلّف نمايد غرق و هلاك خواهد شد ، خدا كسى را ( از على ) دور نكند مگر آن كسى كه در راه تاريك و گمراهى ميرود ، آنگاه از منبر فرود آمد .
بعد از آن على عليه السّلام بلند شد ، ميان دو چشم امام حسن را بوسيد و اين آيه را تلاوت كرد :
« ذُرِّيَّةً بَعْضُها مِنْ بَعْضٍ وَ اللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ »
« 2 » .
امام حسن عليه السّلام از لحاظ خلقت و اخلاق شبيهترين مردم بود برسول خدا صلى اللّه عليه و آله .
هامش
( 1 ) حطهء بنى اسرائيل ، همانست كه خدا به بنى اسرائيل فرمود :« قُولُوا حِطَّةٌ نَغْفِرْ لَكُمْ »يعنى اى بنى اسرائيل بگوئيد : ( خدايا ) گناه ما را بريز : تا ما شما را بيامرزيم - مترجم .
( 2 ) سورهء آل عمران ، آيهء 30 - يعنى فرزندانى كه بعضى از آنان از بعض ديگرند و خدا شنونده و دانا است - مترجم .