حاضر بود . بگذار سپيدى موى را با خويشتن ، چنانكه خواهد ، كه جوانى بازنيايد .
و منصور فقيه مصرى 625 گويد :
شعر
خضّبت شيبى ليخفى * فكان ذاك تعلّه
فقيل : شيخ خضيب * فزاد فى الطّين بلّه 626
سپيدى موى را خضاب كردم ، خوش گردانيدن دل را . پس مرا نام نهادند پيرى خضاب كرده ، و در گل ترى افزودم .