ما در مدح عيال
بعضى از سلف گويند : عيال را بسيار گردانيد كه شما ندانيد كه روزى شما در كدام است .
و شخصى به عالمى از بسيارى عيال شكايت كرد . عالم گفت : از عيال آن كس كه روزى او بر جز خداست ، او را به من حوالت كن .
و لأبى العتاهية :
شعر
الخلق كلّهم عيا * ل اللّه تحت ظلاله
فأحبّهم طرّا إلي * ه أبرّهم لعياله 415
آفريدگان همه عيال خدااند ، زير سايهء او ؛ يعنى رزق همه بر وى است . پس دوستتر ايشان همه پيش خدا آن كس است كه به اين عيال نيكويىكنندهتر باشد .
در ذمّ عيال
گفتهاند : العيال سوس المال و قلّة العيال أحد اليسارين 416 : زن و فرزند شپشهء مالاند ، و كمى عيال يكى از دو توانگرى است .