و حمّام له حرّ الجحيم * و لكن شابه برد النّسيم
رأيت به ثوابا فى عقاب * و زرت به نعيما فى جحيم 235
ذمّ حمّام
بعضى از سلف گفتهاند : بئس البيت الحمّام ، يكشف عن العورة و يذهب بالحياء . 236
و در اثر است كه : الحمّام من بيوت الشّيطان « 1 » /
a
29 / . 237
و رقّاشى چنان كه مدح حمّام كرده است ، ذمّ نيز كرد و گفت : « يهتك الأستار و يذهب بالوقار » : پردهها را به درد و سكون و آرام ببرد .
و ابن المعتزّ را است :
شعر
حمّامنا كالعجوز * يشقى به الوارد
فبيت له منتن * و بيت له بارد 238
گرماوهء ما چون پيرزنى است ، آيندهء در آن بدبخت است ، يك خانهء آن سرد است و ديگر خانه گنديده .
Footnote
( 1 ) . ع : الشياطين .