خوردن و جويدن باشند و اشتها خيز و اصلاح معده و آنها گوهر زلالى باشند كه با جويدن خوراك آلوده شوند و بوى دهان را دگرگون كنند و از آن تباهى مغز پديد آيد .
و چون مؤمن هوشمند با آن گياه لطيف مسواك كند و آن را بر آن گوهر پاك مالد تباهى و دگرگونى از آن برود و باصل خود برگردد همچنان خدا دل را پاك و زلال آفريده و خوراكش را ذكر و انديشه و هيبت و تعظيم ساخته و چون دل پاك آلوده شود بغفلت و كدورت با توبه درخشان شود و با آب انابه پاك گردد تا به حال نخست و گوهر اصلى زلال خود برگردد خدا عز و جل فرموده ( 222 - البقره ) راستى خدا دوست دارد توبهكننده را و دوست دارد پاكشوندهها را " و پيغمبر ( ص ) فرمود : بر شما باد به مسواك كردن ، آن حضرت با امر بمسواك در ظاهر مقصودش مثل بوده و هر كه انديشه كند و جنبه عبرت را بجويد در باره استخراج مانند اين مثلها در اصل و فرع خدا چشمههاى حكمت را بر او گشايد و از فضل خدا بر او فزايد و خدا ضايع نكند اجر نيكوكاران را .
47 - مكارم الاخلاق : پيغمبر ( ص ) به پهناى دندانها مسواك ميزد ( يعنى از پائين به بالا و هميشه هر شب سه بار مسواك ميكرد ، يك بار پيش از خوابيدن و يك بار چون از خواب برميخاست براى وردش ، و يك بار هم پيش از آنكه براى نماز صبح بيرون رود ، و با چوب اراك مسواك ميكرد كه جبرئيلش بدان واداشته بود .
48 - همان : امام كاظم ( ع ) فرمود : خوردن اشنان تن را آب كند ، و چرك كردن با سفال تن را پوشاند ، و مسواك كردن در بيت الخلاء گند دهن آورد .
از پيغمبر ( ص ) كه فرمود : مسواك كردن فصاحت را بيفزايد .
و فرمود ( ص ) چون روزه داريد بامداد مسواك كنيد و شبانگاه مسواك نكنيد زيرا روزه دارى نباشد كه لبانش در شبگاه خشك شود جز كه نورى باشد ميان دو چشمش تا روز قيامت .
و فرمود ( ص ) : چه خوبست مسواك از چوب زيتون ، رخت با بركت و چرك لثه را ببرد و آن مسواك من و پيمبران پيش بوده و فرمود ( ص ) : چهار از سنت مرسلانند ، ختنه و عطر زدن ، و نكاح و مسواك كردن .
و امام صادق ( ع ) فرمود : چهار سنت مرسلانند ( و بجاى ختنه حناء را در آخر آورده ) .
از كتاب روضه الواعظين : امام كاظم ( ع ) فرمود : شيعه ما از چهار چيز بىنياز نباشند :
جانمازى كه روى آن نماز كنند ، و انگشترى كه بانگشت كنند ، و مسواكى كه با آن مسواك كنند و يك تسبيح تربت امام حسين ( ع ) با سى و سه دانه كه هر گاه آن را در ذكر خدا بگرداند خدا بهر دانه برايش چهل حسنه نويسد ، و چونش در حال غفلت و براى بازى گرداند خدا برايش
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 86
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٨٦