كه اگر چنين كند خدا هر عملى كه كرده نابود كند ، و اگر بسترش زير پاى جز شوهر بگستراند بر خدا است كه او را در دوزخ بسوزاند پس از آنكه او را در گورش عذاب كرده .
و هر زنى كه طلاق خلع بگيرد از شوهرش پيوسته در لعن خدا و فرشتهايش و رسولانش باشد و لعن همه مردم تا مرگش برسد و ملك الموتش گويد مژده گير بدوزخ و چون روز قيامت شود به او گفته شود برو بدوزخ با دوزخيان آگاه كه خدا و رسولش بيزارند از زنان مطلقه بخلع بناحق ، آگاه كه براستى خدا عز و جل بيزار است از كسى كه زيان زند بزنى تا از او طلاق بگيرد .
و هر كه پيشنماز مردمى شود بپسند آنها و ميانهروى كند با آنها در حضور خود و در قرائت و ركوع و سجود و قعود و قيامش بمانند ثواب همه آنها را دارد و آنكه پيشنماز شود بر مردمى و ميانه نباشد با آنها در حضورش ( دير و زود به نماز آيد ) و در قرائت و ركوع و سجود و قعود و قيامش معتدل نباشد ( طول دهد يا كم گزارد ) نمازش به او برگردد و از گلويش بالاتر نرود و مقامش نزد خدا عز و جل چون مقام پيشواى ستمگر متجاوزيست كه خوب نباشد براى رعيتش و بامر خدا تعالى در ميان آنها بر پا نشود ( و بهواى نفس خود حكومت كند ) .
امير مؤمنان على بن ابى طالب ( ع ) برخاست و گفت : پدر و مادرم بقربانت يا رسول الله مقام حكمران ستمگر و تجاوزگر كه خوب نيست براى رعيتش و بامر خدا تعالى در آنها بر پا نيست چه باشد ؟ در پاسخ فرمود : او چهارمين چهار كس باشد كه روز قيامت سختترين عذاب را دارند : ابليس ، و فرعون ، و آدمكش و چهارمش حكمران ستمكار و هر كه محتاج شودش برادر مسلمانش در وامى و به او ندهد خدا بهشت را بر او حرام كند روزى كه نكوكاران را پاداش ميدهد .
و كسى كه به بدخوئى زنش شكيبا باشد و به حساب خدا گذارد خدا بهر بار شكيبائى او بر وى ثواب ايوب را دهد بر بلايش و بر آن زن بدخو در هر شبانه روز گناهى باشد چون ريگ كوه عالج و اگر بميرد پيش از كمك به شوهر و رضايت او از وى روز قيامت وارونه محشور شود با منافقان در درك اسفل دوزخ .
و هر كه زن ناسازى دارد و صبر ندارد بدان چه خدا روزيش كرده و سخت گيرد بر آن زن و وادارش كند بدان چه نتواند خدا از او حسنهاى نپذيرد كه از دوزخ نگهش دارد و خدا بر آن زن خشم دارد تا چنانست .
و هر كه گرامى دارد مؤمنى را همانا خدا را گرامى داشته و چه گمان بريد بد و كه خدا با او كند ، و هر كه كدخداى مردمى شود و با آنها خوبى نكند وادار شود بر لب دوزخ برابر هر روز كدخدائى هزار سال و محشور شود با دستهاى به گردن بسته ، و اگر بامر خدا در آنها كار كرده خدا او را رها كند و اگر ستمگر بوده فرو كند او را در آتش دوزخ هفتاد خريف .
بحار الأنوار ( ج 73 ) ( آداب و سنن ) ( فارسى ) — صفحة 240
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤٠