و غفلت مكن .
باب چهل و پنجم در باره نكوهش از سفر و مدح آن و آنچه كه از آن شايسته است
اخبار باب
1 - خصال : تا امام ششم ( ع ) كه در حكمت آل داود نوشته است : كسى بار سفر نبندد مگر در سه چيز : توشه گرفتن براى معاد يا ترميم زندگى يا كامجوئى غير حرام ، سپس فرمود هر كه زنده بودن را دوست دارد خوار شود .
2 - محاسن : تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : سفر كنيد تا تندرست باشيد و سفر كنيد تا سود بريد .
3 - محاسن : تا رسول خدا ( ص ) فرمود : سفر كنيد تا تندرست شويد و جهاد كنيد تا غنيمت بريد و حج كنيد تا بىنياز شويد .
4 - همان : تا امام ششم ( ع ) فرمود : چون خدا وسيله روزى بندهاى را در سرزمينى نهاده برايش نيازى در آن نهد ( تا برود و به روزى خود رسد ) .
5 - همان : تا امير مؤمنان ( ع ) كه به پسرش حسن ( ع ) فرمود : خردمند را نرسد كه سفر كند مگر در سه چيز : ترميم زندگى يا گامى براى معاد يا لذتى در غير حرام .
نهج البلاغه : از آن حضرت مانندش را آورده .
6 - محاسن : بسندى ( مضمون شماره 1 را آورده ) .
7 - همان : تا رسول خدا ( ص ) كه فرمود : سفر تيكهايست از عذاب و چون كسى از شماها سفرش بسر رساند زود بخاندانش برگردد .
كتاب الامامه و التبصره : ( مانندش را با اندك اختلافى در تعبير آورده ) .
8 - سرائر : تا محمد بن مسلم كه از امام باقر ( ع ) پرسيدم كسى در بلادى ماهها ميماند كه آب ندارند و ماندنش براى چراگاه و بهبود شترانست ؟ فرمود : نه .
سرائر : بسند ديگر مانندش را از يكى از دو امام آورده .
9 - همان : تا محمد بن مسلم كه پرسيدم از امام ششم ( ع ) از كسى كه در سفر جنب شود و جز برف و يخ نيابد فرمود : آن چون ضرورتست ، و نبينم كه برگردد به اين سرزمينى كه دينش را نابود كند .