ايشان در پاسخ به سؤال يكى از طلاب حوزه علميه قم درباره اينكه يك طلبه براى سير و سلوك چه كارهايى بايد بكند مرقوم فرمودهاند :
« بسمه تعالى »
« براى طلبهها مخصوصاً طلبههاى جوان ؛ بايد خوب بخورند ، خوب بخوابند ، خوب استراحت و تفريح كنند و بقيه را براى درس مشغول شوند و الا اين عبادات و مستحبات مانع درس است و طلبهها را يك مقدس بى سواد خواهد كرد . طلبهها بايد واجبات را بجا بياورند و حرام را دقيقاً ترك نمايند و مستحبات را به حدى كه مانع درس و بحث و حفظ الصحه نيست انجام دهند . »
خدمت به مردم
ايشان به خدمت به مردم علاقه وافرى داشتند و از مراجعات مردم نه تنها خسته نمىشدند بلكه با كمال ميل استقبال نموده و به اندازه توان خود در راه رفع مشكل آنان تلاش مىنمودند حتى در هنگام صرف غذا و خواب تلفن را قطع نمىكردند .
بىتوقعى از ديگران
ايشان از هيچ كس حتى از فرزندان ؛ دامادها و عروسها توقع نداشتند و معتقد بودند كه انسان بايد از هيچ كس توقع نداشته باشد و مىفرمودند : مرحوم حضرت آيت اللَّه سيد احمد زنجانى حتى از اعضاء و جوارح خود نيز توقع نداشت .
حضور در جبهههاى نور
آية اللَّه احمدى در دوران حياتش به مدرسه و منبر و مسجد اكتفا نكردند بلكه در دوران دفاع مقدس جمهورى اسلامى ايران در مقابل هجوم عراق سالى دو بار به جبههها مىرفتند و تا خط مقدم به سربازان لشكر اسلام سركشى مىكردند و آنان را به جهاد فى سبيل اللَّه و اطاعت از ولى فقيه تشويق مىنمودند .
الأسير في الإسلام (حقوق مخاصمات مسلحانه در اسلام (فارسى) — صفحة 24
مساهمون: علي الأحمدي الميانجي
ص٢٤