58 الشفاعة شفاعت
ما مِنْ شَفِيعٍ إِلَّا مِنْ بَعْدِ إِذْنِهِ
.
س 10 / آية 3 ( 1 ) هيچ شفاعتگرى جز پس از اذن خدا شفاعت نمىكند .
وَ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ عِنْدَهُ إِلَّا لِمَنْ أَذِنَ لَهُ
.
س 34 / آية 23 ( 2 ) شفاعت در پيشگاه خدا سود نمىدهد مگر از آن كس كه خدا به او اذن داده است .
لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً
.
س 19 / آية 23 ( 3 ) آنها هيچ شفاعتى در اختيار ندارند مگر آنكه از خداوند رحمان پيمانى گرفته باشند .
يَوْمَئِذٍ لا تَنْفَعُ الشَّفاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمنُ وَ رَضِيَ لَهُ قَوْلًا
.
س 20 / آية 109 ( 4 ) آن روز شفاعت سود ندارد مگر از كسى كه خداوند رحمان به او اذن دهد و گفتارش را بپسندد .