لازمتر بود . مىبينيم كه اميرمؤمنان عليه السلام پس از آن كه خلافت ظاهرى را به عهده گرفت ، نسبت به خواندن نماز تراويح به جماعت و آهسته خواندن بسماللَّه در نمازهاى جهرى و موارد ديگر از بدعتهاى نو ظهور ، به شدت انتقاد و اعتراض كرد . اگر در زمان خلفاى سهگانه چنين تحريفى در مورد قرآن پيش مىآمد ، امام حتماً در مقابل آن مىايستاد و بدون هراس آن چه را حذف شده بود به قرآن بر مىگرداند .
خلاصه آن كه هر كس سيرهء مسلمانان صدر اسلام را مطالعه كند ، در مىيابد كه تحريف قرآن به صورت كاستن از آن ، عادتاً امرى ناشدنى بوده است .
دليل المرشدين إلى الحق اليقين (سيماى عقايد شيعه) ( فارسى) — صفحه 157
پدیدآورندگان: الشيخ جعفر السبحاني
ص۱۵۷