ابيطالب عليه السّلام ، ام سلمة ، ثوبان ، عبد اللّه بن جزء بن حارث زبيدى ، ابو هريرة ، انس بن مالك ، جابر بن عبد اللّه انصارى ، قرة بن اياس مزنى ، ابن عباس ، ام حبيبه ، ابو امامة ، عبد اللّه بن عمرو بن عاص ، عمار بن ياسر ، عباس بن عبد المطلب ، حسين بن على عليهما السّلام ، تميم دارى ، عبد الرحمن بن عوف ، عبد اللّه بن عمر بن الخطاب ، طلحة ، على هلالى ، عمران بن حصين ، عمرو بن مرّة جهنى ، معاذ بن جبل ؛ و مرسلهء شهر بن حوشب كه البته خبرش مرفوعه است نه موقوفه و مقطوعه ؛ هرچند كه احاديث موقوفه و مقطوعه در اين مبحث بسان احاديث مرفوع بهشمار مىآيند و با پيگيرى مىتوان تعداد بسيارى از آنها را ذكر كنيم ، ولى معتقديم كه حديثهاى مرفوع ، ما و شما را بسنده باشد » . « 1 »
اين يادآورى لازم است كه متن نوشتهء ابو الفيض غمارى بدان جهت ذكر شد كه بگوييم ، اصحاب پيامبرى را كه ايشان نام برده ، تعدادشان بيش از آن است كه ذكر كرده است . مثلا با شهر بن حوشب جمعا بيست و شش نفر را نام برده ، و از بيست و هشت تن ديگر ياد نكرده است .
آنان عبارتند از ابو ايوب انصارى ، ابو الجحّاف ، ابو ذر غفارى ،
هامش
( 1 ) - ابراز الوهم المكنون ، ص 437 . همچنين ابو الفيض ، برادرى با كنيهء ( ابو الفضل غمارى ) دارد كه از دانشمندان مراكش و نويسندهء كتاب ( الامام المهدى ) است .
او افزون بر راويانى كه برادرش ذكر كرده ، سه تن از اصحاب رسول اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و پنج تن از تابعين را نام برده است و سپس يكايك لفظ روايتهاى نقل شده در مورد حضرت مهدى عليه السّلام را اثبات كرده كه اين خود بيش از نيمى از كتاب را در برگرفته است .