سخن نويسندهى عبقات الأنوار
ستايش خداوند را كه جانشين پس از پيامبر را در جايگاه حضرت هارون نسبت به حضرت موسى كليم عليهما السلام قرار داد ، و به آنان فضيلتهايى بخشيد كه برترى و تقدّم را برايشان واجب ساخت ، پس آنچه كه به آنان اضافه شده ويژهى عزّت خالص است و به طور همگانى نجاتبخش است ، پيوستگان به آنان از ثواب و نعمتها محروم نمىشوند ، پيرو اخبار و آثارشان كسى است كه با قلبى سليم به درگاه الاهى آمده باشد .
روىگردان از جايگاه و هدايتشان در آتش جهنّم غوطهور است ، جرعه نوش آب چركها و سوزان است و سختىهاى عذابى دردناك را متحمّل مىشود .
و بهترين درود و سلام فراوان بر بوى خوشگستر ، پيامبر و خاندانش ، هدايتگران هدايت شدهاى كه هر منزلت و شرافت والايى به وجود آنان اوج گرفته است ، به ويژه پسرعمويش و برطرفكنندهى غمهايش كه بر خلاف خواستهى مخالفان به جانشينى اختصاص يافته است ، ويژگى برادرى به او عطا شده گرچه به بلاى سخت آزموده شد ، مقامش را از او بازداشتند ، ارثش را به يغما بردند ، در حالى كه در چشم او خاشاك و در گلوى او استخوانبود ، صبر كرد .
و بعد :
اين بندهى قاصر ( حامدحسين ) فرزند علّامه سيّد محمّد قلى كه خداوند در دنيا و آخرت همراهش باد و پردهى عفو را بر گناهان باطنى و ظاهرى او فرو افكند چنين گويد :
اين است مجلّد دوم از منهج دوم كتاب « عبقات الأنوار فى امامة الائمّة الأطهار » كه براى نقض باب هفتم كتاب « تحفه اثناعشريه » نوشته شده كه نظرها را به حيرت افكنده است . اين مجلّد در ردّ سخن نويسنده « التحفة » در حديث دوم از دوازده حديثى است كه نقل كرده و در آنها ادّعاى انحصار كرده كه براى بينندهى كتابهاى ياران برگزيده ، بطلان آن روشن است . و خداوند ، توفيقدهندهى اتمام و اكمال است و در آغاز و انجام ، يارى از اوست و بس .