3 - ابنتغرى بردى ، در تاريخش . « 1 » 4 - ابنكثير ، در تاريخش . « 2 »
61 - روايت ابنالأنبارى
او ، ابوالبركات عبدالرّحمانبن محمّدبن انبارى متوفّاى سال 577 مىباشد .
اين حديث را مرسلًا ؛ به گونه ارسال مُسلّم روايت كرده و گفته است : « پيامبر در حقّش مىفرمايد : أنا مدينة العلم و علىّ بابها . » « 3 »
شرح حالش
1 - اسنوى : « ابنالأنبارىِ لغوى ، ابوالبركات عبدالرّحمانبن محمّدبن عبيداللَّه . . . در ادبيّات متبحّر شد تا آنجا كه در كتابها و شاگردان اين رشته پيشواى زمان خويش شد . . . در بغداد شب جمعهى نهم شعبان سال 577 درگذشت .
ابنخلّكان از او ياد كرده است . » « 4 » 2 - ابنشاكر كتبى : « پيشوايى ثقه و بسيار راستگو ، با دانشى سرشار ، خويشتندار ، پارسا ، متقى و عفيف بود . از هيچ كس چيزى نمىپذيرفت . » « 5 » 3 - ابنعماد : « بندهى صالح ابوالبركات ؛ پارسا ، عابد ، مخلص ، گوشهگير و تارك دنيا بود . » « 6 »
62 - روايت طالقانى
او ، رضىالدّين ابوالخير احمدبناسماعيل طالقانى قزوينى متوفّاى سال 590 مىباشد .
اين حديث را در كتابش « الأربعين » در باب بيست و سوم با عنوان « في كون
هامش
( 1 ) . النجومالزّاهرة 6 / 67 .
( 2 ) . البداية و النّهاية 2 / 282 .
( 3 ) . لمعالأدلة في النحو / 46 .
( 4 ) . طبقات الشّافعية 1 / 120 .
( 5 ) . فوات الوفيات 2 / 292 .
( 6 ) . شذراتالذّهب 4 / 258 .