15 - روايت گنجى شافعى
ابوعبداللَّه گنجى شافعى حديث را روايت كرده است ؛ بدينگونه كه باب مخصوصى براى آن باز كرده است : « باب بيست و يكم ، در حكمتى كه خداوند متعال على را بدان مخصوص گردانده است . خداوند متعال فرموده است : « و من يؤت الحكمة فقد أوتى خيراً كثيراً » « 1 » : [ و هر كس حكمت داده شود ، خير فراوان داده شده است . ]
ما را خبر داد عبداللطيفبن محمّد ، در بغداد ، از محمّدبن عبدالباقى از ابوالفضلبن احمد از احمدبن عبداللَّه حافظ ، از ابواحمد محمّدبن احمد گرگانى ، از حسنبن سفيان از عبدالحميدبنبحر از شريك از سلمةبن كهيل از صنابحى از على كه گفت : رسولخدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : من خانهى حكمتم و على در آن است . گويم : اين حديث حسن عالى است و حكمت را به سنّت تفسير كردم به جهت گفتهى خداوند عزّ و جلّ : « و أنزل اللَّه عليك الكتاب و الحكمة » « 2 » و بر درستى اين تأويل ، فرمايش حضرتش صلى الله عليه و آله و سلم دلالت دارد : « أوتيت الكتاب و مثله معه » : كتاب به من داده شد و مانند آن به همراهش . منظورش از كتاب قرآن است و مانند آن به همراهش ، آنچه خداوند متعال از حكمت به ايشان آموخت . و امر و نهى و حلال و حرام را برايش بيان نمود . پس حكمت در اينجا سنّت است . لذا فرمود : « من خانهى حكمتم و على در آن است . » « 3 »
16 - روايت محبّ طبرى
محبّالدّين طبرى شافعى حديث را چنين روايت كرده است :
« ذكر ويژگى او به اين كه درِ خانهى حكمت است از على نقل شده كه گفت :
رسولخدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : « من خانهى حكمتم و على در آن است . » ترمذى آن را نقل
هامش
( 1 ) . بقره / 269 .
( 2 ) . نساء / 113 .
( 3 ) . كفايةالطالب / 118 - 119 .