اينها وهمچنين به جائيدن كندر ومجفّفات رطوبات .
وحسن صوت مانند حسن صورت است كه گاهى بالذات حسن دارند وبه عوارض خارجه « 1 » مثل : خوردن مخشّنات ، وهم رسيدن اورام وجراحات قبح به هم مىرسانند ، وگاهى به حسب ظاهر قبيحند وبه عوارض خارجه از خوردن مرقّقات ، وتحصيل مشّاطات حسنكى به هم مىرسانند ، وبايد تحسين آنها را به نهج شرعي كنند نه صوت را به غنا ، وصورت را به وصل شعر يا حلق ريش تحسين نمايند .
ومجمل كلام به قدر حوصلهء مقام نظر به مضمون خبر صدق اثر كه مولوى در « مثنوى » بر سبيل نظم گفته است :
إنّ شيئا كلّه لا يدرك * اعلموا أن كلّه لا يترك « 2 »
آن است كه : شبهه در حرمت ومذمّت غنا نيست وحرمتش اجماعى است ، بلكه ضروري است ، وشيخ در « خلاف » وابن إدريس در « سرائر » با جمعى ديگر در تحريم مطلق غنا نقل اجماع نمودهاند « 3 » وجمعى مانند محقّق در « شرايع » وعلّامه در « تحرير » و « قواعد » وشيخ شهيد ثاني در « شرح لمعه » تصريح به شمول تحريم از براي قرآن ومطلق شعر فرمودهاند « 4 » وشهيد اوّل در « دروس » تفسيق مغنّى به قرآن ومستمع ومجوّز آن نموده « 5 » وهمچنين علّامه در شهادات « تحرير » فرموده « 6 » .
هامش
( 1 ) حجري : عارضه .
( 2 ) مثنوى : 441 .
( 3 ) خلاف شيخ طوسي : 6 / 307 مسأله 55 ، سرائر ابن إدريس : 2 / 120 ، كشف اللثام : 2 / 373 ، مجمع الفائدة والبرهان : 12 / 334 .
( 4 ) شرائع الاسلام : 4 / 128 ، تحرير الأحكام : 2 / 209 ، قواعد الأحكام : 2 / 236 ، شرح لمعه :
3 / 212 .
( 5 ) دروس : 2 / 126 .
( 6 ) تحرير الأحكام : 2 / 209 .