حرام نمىشوند على الأشهر الأقرب « 1 » .
وحدّ رضاع - بنابر اشهر وأقرب « 2 » - آن است كه : طفل در ايّام رضاع شرعي - كه دو سال است - از پستان زنى كه شيرش از جماع حلال به هم رسيده باشد بعد از ولادت ؛ على الأشهر الأظهر « 3 » ، يا بعد از حمل على الأحوط يك شبانهروز شير سير خوره باشد ، به اينكه هر وقت كه محتاج به شير شود موافق تعارف از آن بخورد ، ودر آن بيست وچهار ساعت از كسى ديگر شير نخورد ، وهمچنين غذاى ديگر نيز نخورد ، هر چند كه از شير دوشيده باشد ، يا آنكه به طريق مذكور پانزده مرتبه به مكيدن از پستان شير سير بخورد كه خودش در هر مرتبه از پستان اعراض كند « 4 » ، به شرط آنكه در بين آن پانزده مرتبه شير از زنى ديگر حتّى از مادر خود نخورد [ * 20 ] ، وأحوط آن است كه : از ده مرتبه به طريق مذكور نيز اجتناب كند .
امّا تحديد رضاع به قدرى كه گوشت بروياند واستخوان سخت گرداند - چنانكه در بعض اخبار است « 5 » - ، پس بنابر ظاهر « 6 » أكثر آن حدّى است على
هامش
( 1 ) رسائل محقق كركى : 1 / 213 ، - رساله رضاعيّه : 149 - 152 .
توضيح : محقق مزبور چند دليل براي عدم تحريم ذكر كرده است كه دليل چهارمش را اجماع قرار داده . فاضل قطيفى - از فضلاى معاصر محقق مذكور - كتابي بر رد أو نوشت ، ودر مسألهء مورد بحث فتوى داد كه : مرضعه بر شوهرش حرام خواهد شد . ( رضاعيه فاضل قطيفى : 239 ) .
سپس محقق داماد در رسالهء رضاعيهء خود استدلال كرد بر حرمت هر دو خواهر بر شوهرانشان ( رضاعيه محقق داماد : 24 ) .
بدين جهت مصنّف به جاى ادعاى اجماع عبارت « على الأشهر الأقرب » را برگزيد .
( 2 ) ه : اشهر واظهر .
( 3 ) رياض المسائل : 2 / 86 .
( 4 ) ه : اعراض كند وديگر نمكد .
( 5 ) وسائل الشيعة : 2 / 374 حديث 2 .
( 6 ) ه ، ب : اظهر .