[ 168 ] مسألة : در قلّتين آب « 1 » ، بىمئزر « 2 » بودن مكروه است و در ميان آب ، بىازار غسل كردن مكروهى ديگر و اين كراهيت به حمام و غير حمام اختصاص ندارد ، بلكه در جميع حياض و انهار ثابت است به مقتضاى حديث : « إنّ للماء اهلًا و سكّاناً » كه در فقيه و غير آن از رسول اللّه ( ص ) مروىّ است . « 3 »
و نيز خارج حمام ، در خلوتى كه هيچكس نبوده باشد ، بىازار غسل كردن مكروه و استتار به مئزر سنت است ؛ چه رسول اللّه ( ص ) بىإزار غسل نكرده است و فرموده : « اللّه أحقّ أن يستحا منه « 4 » من الناس « 5 » و در فقيه گفته : « و نهي ( ع ) عن الغسل تحت السماء إلّا بمئزر ، و نهى عن دخول الانهار إلّا بمئزر » « 6 » .
[ 169 ] مسألة : در ستر ، پوشانيدن فخذين لازم است ؛ به دليل قول أبي عبد اللّه الصادق ( ع ) :
« هما من العورة » « 7 » و أصح آن است كه از سرّه تا ركبه عورت است ، كه ستر آن و غضّ بصر از آن ، مأمور به است ، و در حديث وارد شده است كه : « هر عضوى را زنايى باشد ، نگاه كردن زناى چشم » « 8 » و بى ساتر بودن زناى عورت است . در فقيه گفته است : و سئل الصادق ( ع ) عن قول اللّه عزّ و جلّ :
« قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ »
« 9 » فقال : كلّ ما كان في كتاب اللّه تعالى من ذكر حفظ الفروج فهو من
هامش
( 1 ) . مراد آب كرّ است ، كه در بعضى از روايات تعبير به قلتين شده است .
( 2 ) . در « ب » ظاهراً « بمئزر » .
( 3 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 111 ، ح 226 .
( 4 ) . كلمه « منه » در بعضى از نسخهها نيامده است .
( 5 ) . صحيح بخاري ، ج 1 ، ص 73 .
( 6 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 111 ، ح 226 .
( 7 ) . نگاه كنيد به : من لا يحضره الفقيه ، ج 3 ، ص 63 ، ح 742 و در مقابل اين حديث احاديث متعددى وجود دارد كه فخذ را از عورت نمىداند . رجوع كنيد به : وسائل الشيعة ، ج 2 ، ص 25 .
( 8 ) . كنز العمال ، ح 13026 ، و قسمت آخر آن پيدا نشد ، و شايد از كلام مرحوم داماد باشد .
( 9 ) . نور ، آيه 30 .