مىآورد ، و لبها را مىجنباند و طالب غذا مىشود ( 1 ) ، در آن وقت دو پستان مادر براى او مانند دو مشك كوچك آويخته كه هر وقت كه طلب غذا كند براى او مهيّا باشد ، پس مادام كه بدنش تر و نازك است و امعايش باريك و اعضايش نرم و لطيف است تاب غذاهاى غليظ ندارد به اين شير اغتذا مىنمايد .
[ روئيدن دندان كودك ]
و چون نشو و نما كرد و بزرگتر و قويتر شد و محتاج شد به غذائى كه در آن صلابتى باشد تا بدنش محكم شود و اعضايش قوت گيرد ، مىروياند از براى او آسياهاى خردكننده از دندانهاى تيز كه بخايد غذاهاى صلب را و نرم كند كه آسان باشد بر او فرو بردن آنها و بر اين احوال نمو مىكند تا به حدّ بلوغ مىرسد .
[ روئيدن مو در صورت مردان و حكمت آن ]
پس اگر مرد است مو به روى او مىروياند كه علامت مردان و موجب عزت ايشان است كه به آن از حد طفلان و شباهت زنان بيرون مىرود . ( 2 )
هامش
( 1 ) . على ( ع ) در نهج البلاغه به اين حكمت خداوندى اشاره كرده و گويد : « فمن هداك لاجتراء الغذاء من ثدى امك : چه كسى تو را آموخت كه غذا را از پستان مادر بمكى . نهج البلاغه ، خطبه 162 .
( 2 ) . و حضرت امام رضا - عليه السّلام - فرموده : حق تعالى زينت داده مردان را به ريش ، و قرار داده ريش را فضيلتى از براى مردان كه به آن امتياز پيدا كنند از زنان . نك . سفينة البحار ، ج 2 ، ص 508 .