حاصل مىشد . ولى به واسطهء گناه پيشين اين فايده از دست رفت و فايدهء آن تنها منحصر به بازگشت دل به حال پيش از آن شد و اين نقصان و زيانى است كه چاره اى براى جبران آن نيست . و مثال آن اين است كه آينه اى كه غبار و زنگار گرفته اگر صيقل زده شود هر چند زنگار از رخ آن زدوده شود لكن به صفا و جلاى آن افزوده نشود بر خلاف آنكه اگر اصلا زنگار نمىگرفت اين صيقل زدن صفا و جلاى آن را مىافزود . و سخن پيامبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و سلَّم به اين نكته اشارت دارد كه فرمود :
« من قارف ذنبا فارقه عقل لم يعد إليه أبدا » .
« هر كه گناهى مرتكب شود عقلى از او مفارقت كند كه هرگز به او باز نگردد » .
جامع السعادات ( علم اخلاق اسلامى ) ( فارسي ) — صفحه 92
پدیدآورندگان: ملا محمد مهدي النراقي
ص۹۲