( 1 ) 1 - هيثم بن ابى مسروق ، از قول يكى از بزرگان كه كنيهاش ابى عبد اللَّه بود ، و او از مردى ديگر به نقل از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود :
تب ، طليعه و پيش درآمد مرگ است ، و زندان خداوند در زمين به حساب مىآيد ، و هرم و حرارتش از ( آتش ) جهنّم است ، كه قسمت و بهرهء هر مؤمنى از آتش دوزخ تواند بود . « 1 » ( 2 ) 2 - زهرى از امام زين العابدين عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود : تب ، درد خوبى است ، كه به هر عضوى ( از اعضاى بدن ) قسمت خود را از بلا مىدهد ، و كسى كه ( به دردهايى از اين قبيل ) مبتلا نمىشود ، خير و خوبى در او نيست ( و نبايد از آنان توقّع كارهاى نيك و خدا پسندانه داشت چرا كه خداوند آنان را در دنيا به خود واگذاشته است تا در آخرت يك جا به حسابشان برسد ) .
( 3 ) 3 - يوسف بن اسماعيل ، به سند خود از معصوم نقل كرده است كه : هر گاه مؤمنى به
هامش
( 1 ) شايد مراد اين باشد كه انسانهاى با ايمان وقتى كه دچار تب مىشوند ، در واقع در همين زندگانى دنيا عذاب آتش برزخ و آخرت را تحمّل مىكنند .