حرف عين عدس : آرد عدس بوداده تشنگى را قطع مىكند ، معده را نيرو مىبخشد و در آن است شفاى هفتاد درد صفرا را خاموش و اندرونه را سرد مىكند و هيجان خون را فرو مىنشاند و حرارت را خاموش مىنمايد ، قاعدگى دائمى را قطع مىكند ، مبارك است ، دل را نازك و اشك را زياد مىكند عدس در نزد آل محمد عليهم السلام نخود و براى درد پشت نيكو است . عسل : خوردن عسل شفاى هر درد است خوردن عسل همراه با خواندن قرآن و جويدن كندر بلغم را ذوب مىكند و در كتب پزشكان از حضرت رضا عليه السلام روايت شده كه عسل شير تازه را مانند پنيرمايه منعقد مىكند و مردم از چيزى بهتر از خوردن عسل درمان نجسته‌اند و هيچ بيمارى از چيزى مانند عسل شفا نديده و اگر شهد آن را بخورى شفاى از هر دردى است خوردنش حكمت است و اگر عسل ، زعفران و خاك قبر حسين عليه السلام را با آب باران خمير كنند شفاى بيماريها است و اگر مردى چيزى از زنش بگيرد و با آن عسل بخرد و با آب باران مخلوط كرده و بخورد براى درد شكم مفيد است ، عسل با آب گرم براى دل‌درد مؤمن سودمند است اما براى منافق نيست و روايت شده كه براى تب يك روز در ميان غالب سه قاشق عسل و سياه - دانه نافع است و اين دو مباركند و در شونيز گذشت . عناب : تب را مىبرد و روايت شده كه فضل عناب بر ميوه مانند فضل ما بر مردم است . عنب ( انگور ) : دانه‌دانه خوردن آن گواراتر است و اندوه را مىزدايد بخصوص سياه آن بهتر است و نوع رازقى آن هيچ‌گاه ضرر ندارد .