و يا بيماريهاى ديگر بايد مقتضيات آنها در نظر پزشك باشد . حالات بيمار نيز از ابتداء تا انتهاء و شدت يا ضعف بيمارى بايد مورد توجه باشد تا غذا و داروى مناسب هر زمان به او داده شود و غذا در اول غليظتر و در ميان بيمارى لطيفتر و در آخر بيمارى باز كمى غليظ بايد داده شود و همچنين دارو بايد بتدريج زياد شود و در اواخر بايد ضعف بيمار درمان گردد . سپس بايد به وضع مرض توجه شود اگر بيمارى حاد ( Aigue ) باشد و از سه چهار روز بيشتر طول نكشد بايد غذا كاملا رقيق باشد و آب ، جلاب ، سركنگبين و امثال آن به او بدهند . اگر بيمارى سبكتر بوده و تا هفت روز طول بكشد ماء الشعير و شربت بنفشه و امثال آن بايد به بيمار داد و اگر تا نه الى چهارده روز طول بكشد بايد به شورباها ، عدس پوست گرفته ، كدو ، اسفناج و امثال آن اكتفا كرد . اگر بيمارى مزمن ( Cronique ) باشد براى تقويت بيمار بايد غذاى كمى غليظ داده شود ، بعلاوه بايد بمقارنات بيمارى و آثار جانبى آن پرداخت . اگر يك بيمارى بهبود يابد ، از بيمارى ديگرى كه همراه آن بوده نبايد غافل ماند و در اين حالت بايد در حد مشتركى بدرمان بپردازند و اگر ممكن نباشد بيمارى مهمتر را مقدم بدارند . در همان حال بايد به بيماريهائى كه مريض سابقا به آن مبتلا بوده است نيز توجه نمايند مثلا به كسى كه سابقا بكوفت ( سفليس ) مبتلا بوده نبايد داروى سرد شديد خورانده شود اگرچه مرض بعدى بيمارى گرم باشد . از علامات بد نبايد ترسيد چه اغلب بيمار بهبود مىيابد . همچنين پزشك بايد متوجه همانندى بيماريها باشد مثلا سكته و غش و يا سكته و مرگ و يا بيماريهاى خيالى بينائى « 1 » با

--> ( 1 ) در شروع بيمارى آب مرواريد بيمار چيزهائى مانند مگس و يا مانند آن را در جلوى خود مىبيند و اين حالت را بيمارى خيالى بينائى مىناميده‌اند . مترجم