بيرون راندن مواد زائد در معده صورت مىگيرد كه غذا را حل كرده و طرطير را به طرف روده مىراند ، اما اگر نيروى جداكننده معده درست نباشد اين كار از آن برنميآيد و عيبى پديد مىآيد گاه غذا در معده درست تصفيه شده اما در راه روده‌ها اشكالى وجود دارد كه اگر در اين راه نابهنجارى باشد و مواد زائد بيرون نروند در آنجا عيبى پيدا مىشود . پس از رفتن مواد غذائى پالايش شده به طرف كبد ، در اين اندام يك بار ديگر تصفيه مىگردد و پس از آنكه با حرارت و رطوبت كبد حل شد بين طرطيرها و مواد صاف شده جدائى مىافتد و طرطيرها از راه كليه و مثانه و پيشاب راه و نيز از راه زهره و طحال خارج مىشوند . بنابراين اگر كبد در كار خودش ناتوان گردد ، طرطيرها در آن بجا مىمانند و علت در آن اندام يا رگها و يا اندامهاى ديگر پديدار مىشود . اگر جاهايى كه بايد مواد زائد از آنجاها بيرون بروند خرابى داشته باشد باز اين مسئله سبب پيدا شدن علت است پس از كبد غذاى پالايش شده خالص ياقوتىرنگ به رگها و اندامها مىرود و در آنجا نيروى گوارشى خاص هر اندام چيزهاى مناسب خود را از طرطيرها جدا و جذب مىكند و طرطير را از مسامات به صورت عرق ، مو و چرك بيرون مىراند ، پس اگر نيروى جداكننده اندامها از كار باز بماند طرطير بجا مىماند و توليد علت مىكند . بدى كار مسامات و ساير جاهايى كه طرطير از آن بايد بيرون برود نيز سبب پيدايش علت در بدن مىباشد بنابراين از اين بيان حكيمانه دانستى كه بيمارى از طرطيرهائى كه از غذاها جدا نشده و يا جدا شده اما بيرون رانده نشده پيدا مىشوند و گاه بيمارى از خوردن بيش از اندازه غذا پيدا مىشود اما اين ، غذاى پالايش شده است كه جاى توجه روح فلكى و حرارت غريزى مىباشد و آن را از تباهى و دگرگونى حفظ مىكند زيرا رحمن مستوى بر عرش اين غذاست و يكتائى