آدمى دردها و آفاتى برسد تا يادآور روز نيستى او باشد و در همين حال بايد براى ماندن در دنيا دوباره سلامت خود را بازيابد تا اجل او برسد و حقيقت نفس او از سعادت و شقاوت پديدار گردد ، براى برگرداندن سلامتى و بازگرداندن سببهاى آنكه ديگرگون شده بود و از پديد شدن منظور اصلى جلوگيرى كرده بود ، نيز سببهاى ديگرى قرار داده كه آدمى را بوسيله وحى و آزمايشها به اين سببها راهنمائى مىنمايد . اين سببها درمانهاى عام براى هر دگرگونى است و درعين‌حال براى زدودن عوارضى كه پديد مىآيد نيز سببهائى آفريده است هرچند كه اين سببها وسيله تغيير سببهاى كلى و بزرگ نباشد و اينها درمانهاى خاص است اگرچه ممكن باشد كه تا سببى باقى است عرض آن برگردد . بنابراين درمانهاى خاص چندان سودمند نيستند تا اينكه دردى به كلى درمان شود پس در هر مرضى لازمست كه درمان خاصى به عمل آيد كه آن بر دو گونه است : يكى اينكه در سببهاى كلى علوى ، دگرگونى پيدا شود كه اين هم بجز با توجه به خداوند و دعاها و صدقات ممكن نيست و بايد خداوند لطف فرمايد و آن سببها را دگرگون سازد و اين بالاترين گونه درمان است . اين نوع طب را شرع مقدس در بر مىگيرد . اما براى تغيير دادن سببهاى پائينتر بوسايلى كه خداوند براى آن قرار داده نيازمنديم . ما در كتاب حقايق الطب انواع درمانها را ذكر كرده‌ايم و در اين مقاله مىخواهيم از درمانهاى خاص آنچه را كه آسان باشد و همچنين بعض معالجات عام را كه ويژه همه امراض است نام ببريم اما به‌هرحال هر بيمارىاى درمانى مخصوص به خود دارد كه براى بيمارى ديگر مناسب و سودمند نيست .