شدت بيشترى برگردد مگر آنكه بيمار آن‌قدر تقويت شده باشد كه طبيعتش مستقيما بيمارى را دفع كند . در اين موقع بهتر اين است كه پزشك پس از آنكه به پاكسازى كامل بدن بيمار پرداخت از اين راهها استفاده نمايد . از اين قبيل درمانها مىتوان درمان بوسيله اوراد و ادعيه و الواح را نام برد و يا مثل آنكه تبهاى نوبه را تسكين بدهند ولى ريشه اصلى آن را از بين نبرند كه در اين حالات بيمارى برميگردد چه سبب اصلى آن باقى است و بدن بيمار از آن پاك نشده است . فصل علائم بهبودى قبلا بايد تذكر بدهيم كه پزشك تا علامات بهبودى را نبيند نبايد از درمان بيمار دست بكشد و اين نشانيها عبارتند از : نيرو گرفتن بيمار ، آسانى حركات و تنفس راحت و طبيعى بودن بيمار در بستر ، در هنگام دراز كشيدن و پهلو به پهلو شدنها و از جا برخاستن‌ها خواب ديدن بطور عادى ، احساس سبكى پس از خواب و استفراغات ( دفع مواد زائد بدن از راههاى طبيعى ) نيرومندى مغز و درست بودن وضع ذهنى ، خوشخوئى بيمار ، بيزار نبودن از اطرافيان ، نيرومندى و نظم نبض تنفس طبيعى ، لذت بردن بيمار از خوردن و آشاميدن و تمايل به آنها ، تندى گرفتن گوارش غذا و هضم آن ، پيدا شدن نضج حقيقى اخلاط و فاسد نشدن دوباره آنها ، خوبى رنگ بيمار و وضع چهره و نگاه او كه مانند اشخاص تندرست است ، ظاهر طبيعى بيمار ، نيرو گرفتن او و تندى گرفتن برگشت او به حال طبيعى در تغييرات مختصر ، نبودن سردرد و عطسه پس از راه رفتن ، خونريزى از بينى در سردردهاى گرم و بيماريهاى مغزى ، بردبارى