محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
52
ضياء العيون ( فارسي )
نافع بود و اگر با مويز و عسل بر چشم ضماد نمايند خون مرده را منحل سازد ماميران بهترين وى چينى است گرم و خشكست در آخر دوم بياض و ناخنه را زايل كند و بصر را قوت دهد و رطوبت غليظ كه در چشم باشد جلا دهد خصوصا عصارهء آن مرجان در قوت و كيفيت و منفعت مثل بسّد است جرا كه بسّد پنج مرجان است و مرجان شاخ وى مسّن سنكى است كه كارد بر وى تيز كنند زداينده و جلادهنده است بياض را نافع بود حرف النون نانخواه گرم و خشك است در سيوم و لطيف آب آن خون فسرده را به تحليل برد نحاس محرق مس سوخته است روسختج خوانند و بپارسى راسخت در سيوم ريشها و ناخنه و كو شب زيادتى را سود دارد نشاشته سرد و خشك است در اوّل از براى ريش چشم سود دارد و منع سيلان مواد از ان بكند نوشادر معدنى بود و عمل نيكوترين طبيعى خراسانى بود صافى مانند بلور كرم و خشك است در اخر سيوم از براى بياض نافع بود نفط سفيد كرم . و خشكست تا چهارم