محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
53
ضياء العيون ( فارسي )
بياض و نزول آب را نافع بود نوى التمر دانه خرما گرم و خشك است جون بسايند و بشويند در اكحال قايم مقام توتيا است و با ميل بر مژه بكشند مژه را بروياند و نيكو كند و قروح چشم را نافع بود حرف الها هليله زرد آنچه اندكى بسبزى زند و صلب باشد و پر گوشت بود بهتر است سرد است در اول و خشك است در دوم استرخا و سنتى كه در چشم واقع شود نفع كند و آب ريختن از چشم بازدارد و منع مواد سبل بكند هند با كاسنى تازهء وى سپر دانست و تر در اوّل از براى رمد كرم نفع كند و شيره كاسنى برى از براى بياض مفيد است حرف الواو وج اكر است آنچه پر گوشت و خوشبوىتر باشد بهتر بود گرم و خشك است در دوم غلظ قرينه را نيك كند و بياض را نفع دهد خصوصا عصارهء آن ودع بزرك وى سفيد مهره است و كوچك وى را گوشماهى گويند سرد و خشك است سفيدى كه در چشم بود زايل كند و نشف رطوبات بكند و آب رفتن