محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

173

ضياء العيون ( فارسي )

بچسبد و خون كه از دهن آيد حبس كند معتدل بود خون رفتن بازدارد از براى جراحات كه رطوبت داشته باشد و جراحاتى كه دير به‌شود سود دارد و سوختكى اتش را بكذارد كه آبله زند و اكر آبله زده باشد به كند و از براى او رام كرم در ابتدا نفع كند طين ارمنى سرد است در اول خشك است در دوم فايده وى مثل فايدهء كل مختوم است و آنجه خوشبوى و بسيار سرخ باشد كه بر زبان چسبد خوبست و كل مفره نيز همين خاصيت دارد طلق بپارسى زرورق كويند آنچه تنك و برّاق باشد بهتر بود در كتب مذكور است كه اقسام آن يمانى و هندى و اندلى است و يمانى را بهتر دانسته‌اند سرد بود در اوّل خشك بود در دوم قابض بود و مجفف با آب يار تنك خون را به بندد و از براى ريشهاى كه بر بدن مجذومان بهم رسد نافع بود و زايل گرداند و استعمال آن وقتى مىشود كه وى را حل كنند و طريق حل كردن چنان است كه در كيسهء مثقالى كنند با سنكى