محمد باقر بن عماد الدين شيرازي

161

ضياء العيون ( فارسي )

خاصه ريش قضيب و خون از جراحت بازدارد و خاكستر دانه خرما از براى ريشهاى بد نافع بود خاكستر پوست خارپشت از براى قروحى كه جرك داشته باشد نافع بود و كوشت زايد را بخورد درمان دانهء انار جون با عسل بر فروح زشت طلا كند نافع بود و پوست انار جراحات را سود دارد خصوصا كه بسوزانند و با جلنار طلا نمايند يا ذرور سازند حرف الزا زراوند مدحرج نيكوتر وى آنست كه بلون زعفران باشد و بغايت فربه بود و زراوند طويل نيز انجه زرد باشد و سبطر بهتر بود طبيعت هر دو كرم و خشك است در سيوم و كويند زراوند مدحرج در دوم گرمست در قروح گوشت بروياند و ريشهاى بد متعفن را كه با رطوبت باشد پاك كنند و باصلاح آورند و جذب بيكان و غيره از بدن بكنند و زراوند مدخرج جراحتى كه از سوختكى آتش بود و شقاقى كه از برودت بهم رسد سود دارد و جراحتهاى بد و قوبا را نكذارد كه زياده شود زنكار گرم و خشك است در جهارم تند و اكال و خورنده