محمد باقر بن عماد الدين شيرازي
146
ضياء العيون ( فارسي )
سرمه سرد و خشك است اگر با پيه بزى سوختكى آتش ضماد نمايند نافع بود و جراحات تازه را سود دارد ليكن اثر سياهى در انجا بماند و ريش قضيب را و عضوى كه مزاج وى بخشگى گرايد سود دارد و گوشت زايد را در قروح بخورد و اندمال قرحه بكند اقاقيا سبز مايل بسياهى كه سنگينى و صلب باشد نيكوتر بود شسته وى سپرد و خشك است در دوم و ناشسته ان برودتش كمتر و خشكيش بيشتر است قابض و مجفف بود خون آمدن را بازدارد و قروح را خشك كند آبنوس سياه باشد و ملمع و آنچه سياه اطمس بر ان باشد بهتر بود كرم و خشكست در دوم نشارهء ان ريشها زشت را خشك كند جون صلايه نموده بر ان افشانند و زخم شمشير و كارد را اكر خواهند كه خسك بند كنند هيچ چيز بهتر از نشارهء آبنوس نيست ابكاكيا خانه عنكبوت است چون بر جراحت كذارند خون بازدارد و نكذارد كه جراحت ورم كند و جون با سركه