كه ديكر در موم دردى و جركنى نماند كه داخل آب شود و بمرتبهء برسد كه ديكر طعم موم نماند و طريق شستن زفت و راتينج و روغن زيت نيز به همين قاعده است و غسل ادويه حجريه و امثال ان از توتيا و شادنج و خبث نقره و قليميا و غيره جنانجه بيش ازين كذشت كه در هاون بسيار نرم مىبايد صلايه نمود و اب مىبايد داخل كردن و حركت دادن و انجه نرم و غبار شده در ظرفى مىبايد كرد و انجه درشت است و هنوز خوب سائيده نشده باز مىبايد صلايه كرد و آب داخل كردن و نرم و جرير را در ان طرف كرد مكرر چنين مىبايد كرد تا به حدى كه ديكر مثل غبار چيزى از ان دوا جدا نشود پس آنچه در ظرف كرده‌اند مىبايد كذاشت تا دواى صلايه كرده در ته آب بشيند و آب را از روى آن مىبايد ريخت و دوا را خشك مىبايد كرد و بس از ان بار بسنك سماق صلايه مىبايد كرد تا خاطر خوب جمع شود و بعد از ان داخل مراهم كرد